Preek zondag 12 augustus 2018 - ds Smeets Preek zondag 12 augustus 2018 - ds Smeets
Uitleg en verkondiging Goede Herderkerk – 12 augustus 2018 * ds. Smeets
 
Efeziërs 4: 13 + 14A
 
Gemeente in Christus,
 
Daar gaan we weer, een zomervakantie in de accu, opgeladen voor een nieuw seizoen. Sommigen stellen nog even uit, genieten nog wat na van deze zomerse tijd, maar op enig moment richten wij ons op wat komt, ook kerkelijk. Dan zoeken we elkaar weer op en gaan verder: plannen maken, vormgeven en uitvoeren.
Wat en wie zullen ons samen richting geven, vastigheid, een basishouding?
Paulus schrijft zijn brief aan Efeze, meer dan een zomerse vakantiegroet. Deze man denkt altijd in termen van actie, er zijn doelen die nagestreefd kunnen worden. Die beweging begint in óns gedeelte, is ons zelfs geboden: bewegen blijkt gezond te zijn. We veren op, we leven op. Doelbewúst bouwen wij op. En dan…?
Moeten wij de targets weer halen, de deadlines. Dat geeft een stress en opwinding en vermoeidheid. Volmaaktheid blijkt echter een doel voor de toekomst te zijn.
Hoe bevorder je de opbouw? Luisteren, laten meedenken, laten uitpraten? Absoluut! Kom je op deze manier tot eenheid?
Paulus begint aan de andere kant, bij de grondbeginselen. Eenheid blijkt ons vertrekpunt. En we zijn allemaal zo verschillend, zoveel hoofden zoveel zinnen, zoveel taken, zoveel tegelijk! Waar blijven wij persoonlijk, als individu? Worden we niet vermalen in het vele?
Ja, maar het is één lichaam, één Geest, één Doop, één God en Vader van onze Heer Jezus Christus, meent hij. Grote woorden, wel de basis.
Eenheid is betrekkelijk gemakkelijk als je de deuren dicht houdt, de gelederen sluit. Ieder die anders denkt, wordt dan op een zijspoor gewisseld – jij bent anders; jij begrijpt dat niet.
Het is ook betrekkelijk gemakkelijk om iemand te verwelkomen als je afstand doet van dat gezamenlijke. Iedereen moet het dan zelf maar weten, zelf maar zien en uitzoeken. Volgens Rowan Williams streeft Paulus ernaar die beide te verenigen: één lichaam én iedereen welkom, ook die buitenstaander, die outsider misschien wel.
Zo wordt Gods waarheid neergezet, aangezegd, klaar gehangen als een stel nieuwe kleren. Aantrekken maar! Zoiets als: het ene moment sta je te werken in de tuin – dan zit je in je goede goed aan een mooie tafel. Schone schijn, uiterlijk vertoon?
Nee, wij worden uitgenodigd om boven onze stand te leven, boven onszelf uit te reiken, te proberen en te vernieuwen, aldus prof. Henk Berkhof.
Waar we onderuit gingen, vallen we terug op de bodem van de vergeving vanwaar uit we mogen opstaan. Opbouw in gezamenlijkheid, op een vast fundament en met nieuwe moed.
Moge de nieuw opgedane veerkracht….moge de nieuw opgedane veerkracht, vanuit de vrije tijd??? Zeker, maar vooral vanuit het Paasevangelie – moge de nieuw opgedane veerkracht ons opgewekt maken en opnieuw laten investeren in ons gemeenteleven, een seizoen lang,
terug