preek zondag 6 mei - ds. H. Smeets . Goede Herderkerk preek zondag 6 mei - ds. H. Smeets . Goede Herderkerk

Uitleg en verkondiging Goede Herderkerk – 6 mei 2018 * ds Smeets
 
Genesis 8: 4 en 21
 
Gemeente in Christus,
 
Het water zakt, de Ark strandt tenslotte op het gebergte Ararat. Alles wat leeft mag eindelijk naar buiten uit de noodopvang: Bevrijdingsdag. Je kunt weer ademhalen, gaan en staan waar je wilt.
Ararat, dat betekent wel dat Noach en zijn familie nog ver van huis zijn. Ze kunnen zich dan wel bevrijd weten uit de beperkte ruimte en van de spanning, maar er is vervolgens een flink eind te gaan. Hoe nu verder? Hoe zul je het gaan inrichten? Dit is nog lang geen thuis. Hoe maak je een thuis? Is dat met je eigen vertrouwde spullen, je pc en je hobby’s? Hoe maak je een thuis, Noach, als overlevende, net bevrijd, in de wederopbouw? Je moet weer door! Wat en wie is er belangrijk voor je?
We lezen dat Noach om te beginnen een offer brengt. Hij wendt zich tot God in een offer. Een reuk die tot rust brengt, stijgt op, lezen we. Het lijkt wel alsof het God kalmeert. Dit nooit weer, niet nog eens zo’n totale vernietiging. Haast hardop sprekend lezen we over ons mensen: alles wat de mens van jongsaf uitdenkt, is kwaadaardig. Nou nou en dat op de 6e Mei, na Bevrijdingsdag! Nooit meer oorlog?
God zegent Noach: toe maar, ga er maar aanstaan, Ik geef je daar de kracht toe. Je bent er nog lang niet, ga er maar voor. Dat heet genade.
Noach legt als eerste een wijngaard aan, een stukje koninkrijk. Daar kun je werken en relaxen, dromen en vrolijk zijn. Wil zo’n wijngaard echt productief zijn dan is er wel werk aan de winkel. Wij zijn immers zelf aan zet, ieder persoonlijk tegelijk als  gemeenschap. Zo schrijven wij geschiedenis. Dé vraag blijft: hoe liggen de verhoudingen? Hoe zie ik, hoe zien wij alles in perspectief, in zijn verband, in verbondenheid? God betrekt ons mensen in de opbouw, wij ook Hem? We leven immers richting Pinksteren. In zijn Geest kunnen we door.
Herstel kost tijd. Na een periode van narigheid moet vertrouwen weer groeien. Afhankelijk van wat er aan de hand was is dat vertrouwen in mensen, vertrouwen in je lichaam. Een ritme van dagen en seizoenen moet haast weer uitgevonden worden, het bestaan soms van de grond af aan compleet opgebouwd worden tot een duurzaam geheel.
Voor de gemeenschap helpen daar een paar vuistregels bij, tien in getal om de goede verhoudingen te ijken, om te leven van de verwondering, om de wereld een betere plaats te maken. Dat is christelijk geloof na Pasen in de praktijk!
Wij kunnen rustig en vaak vrijblijvend naar de toestand in de wereld kijken, op afstand blijven tot de crisis in ons eigen leven uitbreekt op het gebied van gezondheid of werk, relationeel. Dan zal het erop aankomen hoe wij voor elkaar zullen zorgdragen.
Tijdens Christus’ aanwezigheid in ons midden hebben we dat voortdurend gezien. Zelfs aan het kruis wijst Hij zijn moeder en Johannes nog op elkaar. Nooit kan het zijn: ieder voor zich. We hebben er onze handen vol aan. Waar het lukt wordt de wereld wijngaard tot dan een proeftuin waarin elk nodig is. Je bent niet zomaar in het beloofde land,
 

terug